bir gün bir fındıkcı osmanlı zamanında sabah erkenden fındıkları satmaya çalışıyordu:fındık vaaar...diye.ama sabah uykusu bölünen padişah durumdan hiç memnun olmadığı gibi adamı karga tulumba yanına çağırtır adama bir iki takat atar ama ırsını alamayınca muhafılara yönelerek derki:yatırın bu dürzüyü ve fındıkları ...ötüne sokun muhafız lar çaresiz başlar 1,2,3...
derken 20 tane fındık sokarlar padişah hırsını almıştır hatta yumuşayarak fındıkcıya 20 altın verir.adam yarı üzüntüyle yarı sevinçle esnaflar kıraathanesine başlar altınları saymaya bunu gören cevizci hemen merakla sorar ama fındıkcı bunu ballandıra ballandıra anlatır (bi yer hariç).ertesi sabah cevizci erkenden koşar sarayın önüne başlar ceviz vaaar..
padişah bunada aynı işlemleri uygular yalnız cevizci cevizleri yemenin acısını bir yerde unutarak acı feryatlar yerini korkunç kahkahalara bıraır bunu gören padişah merakla muhafızları durdurarak sorar :niye gülüyorsun?diye adam kahkalara devam ederek derki;hadi ben neyse ama arkamdan ayvacı gelecekti...:-)